Motorower na sprężone powietrze

Jednym z wynalazców promujących swoje rozwiązanie silnika na sprężone powietrze i pojazdów nim napędzanych jest pan Armando Regusci z Montevideo w Urugwaju. Jest on nauczycielem fizyki, matematyki i przyrody, który od lat 80-tych zeszłego wieku buduje pojazdy napędzane sprężonym powietrzem.

Spośród czterech najbardziej znanych wynalazców pracujących nad silnikami pneumatycznymi, Armando Regusci wydaje się mieć najmniej szczęścia w popularyzacji swoich pomysłów. Guy Nègre, wynazca z Francji (MDI), Angelo Di Pietro z Australii (EnginAir) Koreańczyk Chul-Seung Cho (Energine) mają już za sobą próby produkcji swoich pojazdów na większą skalę. Armando Regusci, pomimo prowadzenia prac nad swoim silnikiem od trzydziestu lat, jest dalej na początku tej ścieżki.

Zaczął on sprzedawać akcje w założonej przez siebie spółce akcyjnej: za 100 dolarów można mieć udział w zyskach firmy produkującej i sprzedającej pojazdy pneumatyczne. Za jednego dolara można też zostać członkiem klubu, dzięki czemu można zapisać się na listę i kupić wcześniej motorower po jego wejściu na rynek.

Firma ma patent na produkowany przez siebie silnik, a także ostatnio na kompresor powietrza. Oba urządzenia mają zwiększoną wydajność w porównaniu z rozwiązaniami konkurencji.

Zaletami pojazdów na sprężone powietrze w porównaniu z pojazdami elektrycznymi jest mniejsze oddziaływanie na środowisko, prostsza konstrukcja i niskie koszty obsługi. Dodatkową zaletą jest to, że tankowanie pojazdów pneumatycznych może trwać kilka minut, natomiast pojazdów elektrycznych – kilka godzin. Pojazdy pneumatyczne nie tracą też swojego „paliwa” z czasem: ze szczelnego zbiornika powietrze nie będzie uchodzić. W przypadku akumulatorów, ładunek jest tracony na skutek samorozładowania. Do tego dochodzą koszty wymiany zużytych akumulatorów i ich utylizacji związane ze stosowaniem substancji szkodliwych w ich budowie.

Wadą pojazdów na sprężone powietrze jest konieczność stosowania wytrzymałych na wysokie ciśnienie zbiorników. Ta wada dotyczy również pojazdów hybrydowych zasilanych wodorem oraz gazem (LPG), lecz te paliwa są niebezpieczne ze względu na możliwość wybuchu i ich łatwopalność.

Stacje tankujące pojazdów pneumatycznych mają też prostszą konstrukcję i mogą być tańsze w użytkowaniu. Szczególnie będzie to widoczne w przypadku stacji zasilanych energią odnawialną: słoneczną lub wiatrową. W przypadku pojazdów elektrycznych, energia ładowania musi być gromadzona w akumulatorach stacji, aby mogła być udostępniana pojazdom w nocy lub podczas bezwietrznej pogody. Magazynowanie energii elektrycznej jest nadal kosztowne i nie jest neutralne dla środowiska ze względu na konstrukcję akumulatorów. W przypadku stacji tankującej sprężonego powietrza, może być ono magazynowane w naziemnych lub podziemnych zbiornikach pod wysokim ciśnieniem. Ładowanie zbiorników może następować poprzez zastosowanie kompresorów elektrycznych lub napędzanych bezpośrednio poprzez wiatraki. Powietrze to może być wtedy udostępniane pojazdom przez dystrybutory, umożliwiające szybkie tankowanie zbiorników w samochodach lub motocyklach pneumatycznych.

Prototypy pojazdów Armanda Regusci wykorzystują butle ze sprężonym powietrzem do zasilania silnika. Na filmach poniżej możemy zobaczyć motorower i samochód pneumatyczny.

Na ostatnim filmie, sam konstruktor wypowiada się o zaletach swojego silnika i napędzanych nim pojazdów. Jako główne zalety wymienia brak emisji jakichkolwiek spalin oraz niskie koszty „paliwa” i eksploatacji.

Więcej o projektach i przebiegu prac nad silnikiem Armanda Regusci można przeczytać na jego stronie RegusciAir (po hiszpańsku) lub tutaj.